تا ۲۵ بهمن/ یک نامه؛ یک دنیا شور و اشتیاق

کلمه_ گروه سیاسی: امروز ۱۶ بهمن است. یک سال پیش در چنین روزی میرحسین موسوی و مهدی کروبی در اوج حرکت اعتراضی منطقه در نامه ای کوتاه به وزارت کشور درخواست مجوز یک تجمع در حمایت از قیام کشورهای خاورمیانه کردند. نامه ای که به سندی برای حقانیت جنبش سبز تبدیل شد.

نامه ای که نگارندگان آن را به جرم " اقدام علیه امنیت ملی" و " اغتشاشگری" غیرقانونی به حصر بردند.

در حالی که همه تریبون های کشور از صدا و سیما و تلویزیون و منابر ومجالس پر شده بود از شعارهای حمایتی از مردم منطقه وقتی نخست وزیر محبوب امام و رییس اسبق مجلس شورای اسلامی برای اعلام حمایت از مردم کشورهای خاورمیانه یک نامه کوتاه به وزارت کشور فرستادند، آتش به خرمن اقتدارگرایان زده شد.

آنان که سرمست از راه پیمایی ساختگی نه دی رجز پیروزی می خواندند و در " مرگ جنبش سبز" باده مستانه می زدند، در برابر یک درخواست راهپیمایی چنان از خود بی خود شدند که یادشان رفته بود که نزدیک دو سال است که با هر وسیله ای صدای اعتراض مردم را خاموش کرده اند و در خیابان های شهر مانور قدرت داده اند.

آن نامه چه بود که چنین آنان را هراسان کرد، میرحسین موسوی و مهدی کروبی در نامه‌ای خطاب به مصطفی محمدنجار، وزیر کشور، اعلام کرده بودند که قصد دارند برای همبستگی با حرکت‌های مردمی در منطقه، به ویژه قیام آزادی‌خواهانه مردم تونس و مصر علیه "حکومت استبدادی" در این دو کشور، مردم را به راهپیمایی دعوت کنند.

دوشنبه ۲۵ بهمن ساعت ۳ بعدازظهر روز موعود بود و میدان امام حسین تا میدان آزادی مکان دیدار همه سبزها.

شور و اشتیاقی که ماه ها سرکوب شده بود، از همان لحظه ای که خبر این درخواست منتشر شد در میان مردم باز خودنمایی کرد.

سبزها که با تنی خسته و رنجور از ستمی که به آنان شده بود، به اجبار خیابان را ترک کرده بودند، باز دلشان برای خیابان های شهرشان تنگ شده بود و می خواستند بار دیگر تجلی حضور خود را در برابر اقتدار گرایان به نمایش گذارند.

آن همه تهدید و ارعاب گویی سرابی بود که در مقابل دیدگان غاصبان رای مردم رنگ می باخت و آن همه شور و امیدی بود که برای خلق یک حماسه دیگر در شریان جنبش سبز جاری بود.

سبزها باز عزم رفتن کرده بودند…….

0 comments:

ارسال یک نظر

آخرین آخبار