التزام عملی به ولایت مطلقه فقیه شرط تلبس به لباس روحانیت

«التزام عملی به ولایت مطلقه فقیه»، «عدم عضویت و سابقه ارتباط با گروهک‌های انحرافی» و «عدم انحراف فکری و سیاسی و اخلاقی» ازجمله شرایط پوشیدن لباس روحانیت در جمهوری اسلامی است.

به گزارش خبرآنلاین، پوشیدن لباس روحانیت در حال حاضر در حوزه ها بر اساس آیین‌نامه تلبس طلاب حوزه‌های علمیه و مصوبات شورای عالی حوزه‌های علمیه انجام می شود.

برخی مصوبات سال 1389 شمسی برای پوشیدن لباس روحانی در ایران به شرح زیر است:

«هر گونه تلبس به لباس روحانیت، برای افراد عادی، ممنوع است.» و «تلبس به لباس مقدس روحانیت، برای طلاب فاقد پرونده از مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، ممنوع است؛ این افراد موظف‌اند پس از اخذ کد مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، نسبت به تلبس بر اساس ضوابط این آیین‌نامه، اقدام نمایند.»

 

مطابق آیین نامه مزبور، « لباس روحانیت، عبارت است از عمامه، عبا و قبا » و «شرایط عمومی تلبس» به لباس رسمی روحانیت در ایران عبارت‌اند از:

1. داشتن حداقل، 18 سال سن

 2. داشتن وضعیت جسمی و روحی مناسب که در صورت نیاز و تشخیص ضرورت، از طریق آزمایش‌های پزشکی و روان‌شناختی، بررسی می‌شود.

 3. عدم عضویت و سابقه ارتباط با گروهکهای انحرافی و گروه‌های مخالف اسلام و تشیع و نظام اسلامی

 4. عدم انحراف فکری و سیاسی و اخلاقی

 5. التزام عملی به اصل ولایت فقیه و قوانین جمهوری اسلامی

 6. نداشتن محکومیت‌ کیفری و حقوقی مؤثر

قابل توجه است که «احراز شرایط مندرج در بندهای 3، 4، 5 و 6، بر عهده واحد سازمانی آمار و بررسی مدیریتهای حوزه علمیه استانی است.»

« پایبندی به انجام‌دادن واجبات و ترک محرمات» و « تعادل شخصیتی و رفتاری و تناسب ظاهری» نیز از جمله  «شرایط اخلاقی و رفتاری تلبس» اعلام شده اند.

در آیین نامه یاد شده،  «وظایف فرد ملبس به لباس روحانیت»، به شرح زیر فهرست شده است:

 1. رعایت پوشش مناسب عرف روحانیت

 2. رعایت نظم، نظافت و پاکیزگی بدن و لباس و مرتب‌بودن سر و صورت متناسب با عرف روحانیت

 3. پرهیز از وضعیت ظاهری غیر متناسب

 4. حفظ حرمت لباس در معاشرتهای اجتماعی

 5. مراعات زی طلبگی در مجالس مختلف و پرهیز از حضور در محافل مختلط که حدود شرعی، در آن رعایت نمی‌شود.

 6. پرهیز از روحیه اشرافی‌گری و تجمل‌گرایی، و رعایت شئون روحانیت در وضعیت زندگی و مسکن و خودرو

 7. تلبس دائم

 8. رعایت اخلاق و آداب اسلامی و پرهیز از شوخی‌های افراطی و خلاف نزاکت

 9. پرهیز از درگیری‌های لفظی و فیزیکی غیر متناسب با شئون روحانیت

 10. حفظ مناعت طبع و عزت نفس در تأمین معاش، و پرهیز از سوء استفاده از لباس روحانیت برای مقاصد سوء

 11. پرهیز از ورود به عرصه‌های ناسالم اقتصادی، مانند شرکتهای هرمی

 12. پرهیز از ارتباط با گروه‌های معاند نظام اسلامی و عضویت در آنها

 13. پرهیز از انجام‌دادن رفتارهای وسواس‌گونه، به ویژه در خصوص طهارت و نجاست، و اقدام به معالجه در صورت لزوم