دو برنده جهان نوبل، خواستار آزادی آرش علایی از زندان اوین شدند

جــرس: در چهارمین سال از بازداشت آرش علایی، پزشک فعال در مبارزه با بیماری ایدز، که توسط مقامات جمهوری اسلامی به "براندازی نرم" متهم شده، و در راستای کمپینی بین المللی که برای آزادی این محقق و پزشک ایرانی تشکیل شده، دو تن از برندگان نوبل پزشکی نیز، با پیوستن به این کمپین، ‌خواستار آزادی وی شدند.

به گزارش رادیو اروپای آزاد، فرانسواز بَره-‌سینوسی، برنده نوبل پزشکی سال ۲۰۰۸، و سِر ریچارد جِی رابرتس، برنده نوبل پزشکی سال ۱۹۹۳، با امضای نامه‌ای که از سوی سازمان «پزشکان حامی حقوق بشر» تنظیم شده، از مقامات جمهوری اسلامی خواسته‌اند تا با آزادی آرش علایی، امکان آن را فراهم کنند که وی به همراه برادرش، کامیار علایی، به فعالیت‌های انسان‌دوستانه خود ادامه دهد.

بر اساس این گزارش، سازمان «پزشکان حامی حقوق بشر» در این نامه با استناد به قانون اساسی جمهوری اسلامی که بر اساس آن فردی که برای اولین بار بازداشت شده، پس از گذراندن نیمی از دوران بازداشت می‌تواند تقاضا کند در حکمش تجدید نظر شود، خواستار آزادی آرش علایی ۴۲ ساله در ماه رمضان شده است.

یک مقام امنیتی ایران در دی‌ماه سال ۱۳۸۷ اعلام کرد که برادران علایی که از تیرماه همان سال در بازداشت بودند جزء متهمانی هستند که دستگاه قضایی ایران به اتهام "براندازی نرم" به زندان محکوم‌شان کرده بود.

در بهمن‌ماه همان سال دادگاه انقلاب  این دو برادر پزشک را در پرونده‌ای موسوم به "براندازی نرم در ایران" به زندان محکوم کرد، آرش به شش سال حبس و کامیار به سه سال.

این در حالی است که کامیار علایی ۳۷ ساله که چند ماه پیش‌ از زندان آزاد شد و اکنون در واشنگتن آمریکا به سر می‌برد به روزنامه گاردین گفته است: "ما هیچ‌گاه درگیر سیاست نبودیم. ما تنها پزشکانی بودیم که سعی داشتیم به مردم خودمان خدمت کنیم."

در نامه‌ای که از سوی «پزشکان حامی حقوق بشر» تنظیم شده و به امضای پزشکان و شهروندان متعددی رسیده آمده است: "معتقدیم که پایان دادن به حبس دکتر علایی گامی رو به جلو برای وضعیت بهداشت ایران به شمار می‌رود و بر جامعه بین‌المللی پزشکی و تلاش‌هایی که برای پیشگیری و درمان بیماری ایدز در جریان است نیز تأثیر مثبت خواهد داشت."

برادران علايی پايه‌گذار طرح و برنامه‌ای به نام کلينيک‌های مثلثی برای پيشگيری از ابتلا به بيماری ايدز و ويروس «اچ‌آی‌وی» هستند و فعالیت‌های خود در ایران را از سال ۱۹۹۷ و از محل تولدشان، کرمانشاه، آغاز کردند.

سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۸ در گزارش جهانی خود در مورد ایدز، ضمن تقدیر از فعالیت‌های برادران علایی، اقدامات آنان در ایران را "مثال روشن شجاعت و اقدامی ژرف" در مواجهه با ویروس اچ‌آی‌وی خواند.