جــرس: در آستانه سالگرد بازداشت تعدادی از وبنگاران ایران توسط دستگاههای امنیتی، سازمان گزارشگران بدون مرز با انتشار بخشهایی از نامههای ارسال شده برای ناوی پیلای کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل و همچنین صادق آملی لاریجانی رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی در ماههای گذشته، در بهمن ماه سال گذشته، بار دیگر خواهان آزادی این وبنگاران و همه روزنامهنگاران و وبنگاران زندانی شد.
به گزارش تارنمایِ این سازمان مدافع روزنامه نگاران و فعالانِ اینترنتی، در ٢٧ و ٢٨ تیرماه ١٣٨٩، هفت وبنگار ایرانی بنام ایمان مسجدی، امیر لطیفی ، محمدرضا گلی زاده ، لادن مستوفی مآب ، هانیه صانع فرشی، حجت نیكویی و سپهر ابراهیمی از سوی ماموران وزارت اطلاعات در شهرهای مختلف ایران بازداشت شدند و در سالگرد بازداشت این وبنگاران جوان، گزارشگران بدون مرز بخش هایی از نامه های قبلی خود را منتشر ساخته و آورده است "این دانشجویان جوان که بین ١٩ تا ٢٧ سال سن دارند، به "توهین به مقدسات ، تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه نظام ، سب النبی ، محاربه و ...." متهم شدهاند. اتهاماتی که بنا بر قانون مجازات اسلامی میتوانند به صدور احکام سنگین و به ویژه اعدام علیه آنها منجر شوند."
همچنین "آنها در تاریخ ٢٧ فروردین در شعبه ٢٨ دادگاه انقلاب اسلامی تهران محاکمه شدند. وکلا و خانوادههای آنها اخیرا از آرای صادره علیه انها مطلع شدهاند، با آنکه خوشبختانه طرح دو اتهام سنگین "سب النبی ، محاربه" علیه آنها منتفی شده است، اما این جوانان به احکامی ناعادلانه و سنگین محکوم شدهاند. ایمان مسجدی و سپهر ابراهیمی هر کدام به هشت سال زندان، محمدرضا گلیزاده، هانیه صاتع فرشی، به هفت سال زندان، حجت نیكویی و لادن مستوفی مآب به پنج سال زندان و امیر لطیفی به هفت سال زندان و ٧٤ صربه شلاق محکوم شدهاند."
در بخشی دیگر آمده بود "این افراد پس از بازداشت تا چندین ماه در سلولهای انفرادی نگاهداری شده و از سوی بازجویان وزارت اطلاعات برای اعتراف به عضویت در شبکههای "ضد ادیان و کفارآمیز" تحت فشار قرار گرفته و مجبور به اعتراف شدهاند. متاسفانه این اعترافات فاقد اعتبار قانونی از سوی بازجویان علیه آنها و در تائید اتهامات وارده مورد استفاده قرار گرفته است. لازم به یادآوری است که در همهی مدت بازداشت این افراد اجازه ملاقات با خانواده و یا وکلای خود را نداشتهاند."
و اکنون خاطرنشان شده است: یک سال پس از دستگیری ،شرایط بازداشت این وبنگاران بسیار نگران گننده است. در حالی از نظر جسمی و روحی به شدت ضعیف و بیمار هستند: لادن مستوفی مآب و هانیه صانع فرشی در بند متادون زندان اوین، محمدرضا گلیزاده و ایمان مسجدی در بند ٣٥٠ زندان اوین، حجت نیكویی، سپهر ابراهیمی و امیر لطیفی در زندان مخوف رجایی شهر و در بند زندانیان عادی زندانی هستند . این زندان به دلیل موارد متعدد قتل، تجاوز و شکنجه یکی از خطرناکترین زندانهای ایران است. برخی از این زندانیان از سوی زندانیان عادی مورد حمله قرار گرفته و زخمی شده اند.
در ایران زندانیان از حقوق اولیه خود بهرمند نیستند و به ویژه از درمان پزشکی محروم هستند. وبنگار زندانی حسین رونقی ملکی از جمله این زندانیان است، وی در تاریخ ١١ مهرماه ١٣٨٩ از سوی شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب تهران به ١٥ سال زندان محکوم شد. این وبنگار بیش از سیصد روز را در سلول انفرادی بسر برده است. حسین رونقی ملکی به شدت بیمار است، علیرغم عمل جراحی بر روی کلیه و نیاز به مراقبتهای پزشکی ویژه، مقامات قضایی و بازجویان وزارت اطلاعات از دادن مرخصی به وی که حق قانونی همه زندانیان است ممانعت میکنند.
صدور احکام سنگین برای وبنگاران یکی دیگر از مشخصههای عدم رعایت حقوق زندانیان است. در بهمن ماه ١٣٨٩ حکم اعدام سعید ملکپور و وحید اصغری، از سوی دو شعبه مختلف دادگاه انقلاب اسلامی تهران و در پی محاکمهای ناعادلانه با اتهام "مفسد فی الارض" صادر و برای تایید به دیوان عالی كشور ارسال شده است. در تاریخ ١٥ خرداد سال جاری حکم اعدام سعید ملکپور از سوی دیوان عالی کشور لغو اما همچنان در زندان است.
نوید خانجانی دانشجوی جوان و وبنگار نیز در بهمن ماه ١٣٨٩به دوازده سال زندان محکوم شد. سخی ریگی وبلاگنویس "بلوجستان سرافراز" در تاریخ ٢٨ خرداد ١٣٨٨ در زاهدان بازداشت و با اتهاماتی چون " نشر اکاذیب و اقدام علیه امنیت ملی" به بیست سال زندان، سنگین ترین حکم صادر شده علیه یک وبلاگ نویس در ایران، محکوم شده است.
گزارشگران بدون مرز یادآور میشود ایران با دارا بودن قوانینی آزادی ستیز در عرصه آزادی بیان، با ٢٢ روزنامهنگار و ١٦ وبنگار زندانی در میان ١٧٨ کشور جهان در رده ١٧٥ رده بندی سالانهی گزارشگران بدون مرز و از جمله در فهرست "کشورهای دشمن اینترنت" گزارشگران بدون مرز است.
به گزارش تارنمایِ این سازمان مدافع روزنامه نگاران و فعالانِ اینترنتی، در ٢٧ و ٢٨ تیرماه ١٣٨٩، هفت وبنگار ایرانی بنام ایمان مسجدی، امیر لطیفی ، محمدرضا گلی زاده ، لادن مستوفی مآب ، هانیه صانع فرشی، حجت نیكویی و سپهر ابراهیمی از سوی ماموران وزارت اطلاعات در شهرهای مختلف ایران بازداشت شدند و در سالگرد بازداشت این وبنگاران جوان، گزارشگران بدون مرز بخش هایی از نامه های قبلی خود را منتشر ساخته و آورده است "این دانشجویان جوان که بین ١٩ تا ٢٧ سال سن دارند، به "توهین به مقدسات ، تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه نظام ، سب النبی ، محاربه و ...." متهم شدهاند. اتهاماتی که بنا بر قانون مجازات اسلامی میتوانند به صدور احکام سنگین و به ویژه اعدام علیه آنها منجر شوند."
همچنین "آنها در تاریخ ٢٧ فروردین در شعبه ٢٨ دادگاه انقلاب اسلامی تهران محاکمه شدند. وکلا و خانوادههای آنها اخیرا از آرای صادره علیه انها مطلع شدهاند، با آنکه خوشبختانه طرح دو اتهام سنگین "سب النبی ، محاربه" علیه آنها منتفی شده است، اما این جوانان به احکامی ناعادلانه و سنگین محکوم شدهاند. ایمان مسجدی و سپهر ابراهیمی هر کدام به هشت سال زندان، محمدرضا گلیزاده، هانیه صاتع فرشی، به هفت سال زندان، حجت نیكویی و لادن مستوفی مآب به پنج سال زندان و امیر لطیفی به هفت سال زندان و ٧٤ صربه شلاق محکوم شدهاند."
در بخشی دیگر آمده بود "این افراد پس از بازداشت تا چندین ماه در سلولهای انفرادی نگاهداری شده و از سوی بازجویان وزارت اطلاعات برای اعتراف به عضویت در شبکههای "ضد ادیان و کفارآمیز" تحت فشار قرار گرفته و مجبور به اعتراف شدهاند. متاسفانه این اعترافات فاقد اعتبار قانونی از سوی بازجویان علیه آنها و در تائید اتهامات وارده مورد استفاده قرار گرفته است. لازم به یادآوری است که در همهی مدت بازداشت این افراد اجازه ملاقات با خانواده و یا وکلای خود را نداشتهاند."
و اکنون خاطرنشان شده است: یک سال پس از دستگیری ،شرایط بازداشت این وبنگاران بسیار نگران گننده است. در حالی از نظر جسمی و روحی به شدت ضعیف و بیمار هستند: لادن مستوفی مآب و هانیه صانع فرشی در بند متادون زندان اوین، محمدرضا گلیزاده و ایمان مسجدی در بند ٣٥٠ زندان اوین، حجت نیكویی، سپهر ابراهیمی و امیر لطیفی در زندان مخوف رجایی شهر و در بند زندانیان عادی زندانی هستند . این زندان به دلیل موارد متعدد قتل، تجاوز و شکنجه یکی از خطرناکترین زندانهای ایران است. برخی از این زندانیان از سوی زندانیان عادی مورد حمله قرار گرفته و زخمی شده اند.
در ایران زندانیان از حقوق اولیه خود بهرمند نیستند و به ویژه از درمان پزشکی محروم هستند. وبنگار زندانی حسین رونقی ملکی از جمله این زندانیان است، وی در تاریخ ١١ مهرماه ١٣٨٩ از سوی شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب تهران به ١٥ سال زندان محکوم شد. این وبنگار بیش از سیصد روز را در سلول انفرادی بسر برده است. حسین رونقی ملکی به شدت بیمار است، علیرغم عمل جراحی بر روی کلیه و نیاز به مراقبتهای پزشکی ویژه، مقامات قضایی و بازجویان وزارت اطلاعات از دادن مرخصی به وی که حق قانونی همه زندانیان است ممانعت میکنند.
صدور احکام سنگین برای وبنگاران یکی دیگر از مشخصههای عدم رعایت حقوق زندانیان است. در بهمن ماه ١٣٨٩ حکم اعدام سعید ملکپور و وحید اصغری، از سوی دو شعبه مختلف دادگاه انقلاب اسلامی تهران و در پی محاکمهای ناعادلانه با اتهام "مفسد فی الارض" صادر و برای تایید به دیوان عالی كشور ارسال شده است. در تاریخ ١٥ خرداد سال جاری حکم اعدام سعید ملکپور از سوی دیوان عالی کشور لغو اما همچنان در زندان است.
نوید خانجانی دانشجوی جوان و وبنگار نیز در بهمن ماه ١٣٨٩به دوازده سال زندان محکوم شد. سخی ریگی وبلاگنویس "بلوجستان سرافراز" در تاریخ ٢٨ خرداد ١٣٨٨ در زاهدان بازداشت و با اتهاماتی چون " نشر اکاذیب و اقدام علیه امنیت ملی" به بیست سال زندان، سنگین ترین حکم صادر شده علیه یک وبلاگ نویس در ایران، محکوم شده است.
گزارشگران بدون مرز یادآور میشود ایران با دارا بودن قوانینی آزادی ستیز در عرصه آزادی بیان، با ٢٢ روزنامهنگار و ١٦ وبنگار زندانی در میان ١٧٨ کشور جهان در رده ١٧٥ رده بندی سالانهی گزارشگران بدون مرز و از جمله در فهرست "کشورهای دشمن اینترنت" گزارشگران بدون مرز است.
0 comments:
ارسال یک نظر