اگر مسلمان نیستید لااقل آزاده باشید

ح. طباطبایی

حضرات آیات، مراجع عظام تقلید مدیران، مدبران و آگاهان به زمان خویش

 

آنگونه که شاید ملازمان درگاه به عرضتان رسانده باشند مردی از خاندانی که سه نسل پی در پیش دغدغه کشور دارد و سالهای بسیار در دفاع از آزادی در کنج زندانها ریاضت کشید و به گواه دوست و دشمن در مسلمانیش و پابندیش به احکام دین رسول شکی نبود این دنیا را وداع گفت و رفت. کسانی که سربازان گمنام امام زمان می نامندشان و تحت امر کسی هستند که خود را نایب امام زمان و حکومت خود را برگرفته از حکومت علی می داند، راه بر تشییع جنازه بستند، عکس پدر را که دخترش داغدیده بر سینه می فشرد در پیش چشمانش دریدند، دختر را که خود مادر فرزندانی بود کتک زدند تا مرد. جنازه را ربودند و اجازه ندادند تا مشایعت کنندگان بر آن نماز گذارند و با بی حرمتی دفنش کردند. جنازه دختر را هم ربودند تا شبانگاهان به خاک سپارند و خانواده ای که در بهت از دست دادن پی در پی عزیزانش بود تا حد مرگ هراساندند تا مگر سخنی به مخالفت بر زبان نرانند. مردمان ناظر و شاهد بر اعمال اینان اشک در چشم و بغض در گلو حیران از اینهمه ددمنشی مانده اند تا چه کنند.

 

حضرات آیات عظام بسیاری از این مردمان حیران و هراسان چشم به دست و دهان شما دوخته اند تا ببینند چه سان یاریشان می کنید. اینان همان مردمانی هستند که صدها سال است کار و تلاش می کنند رنج می کشند و عرق می ریزند و از قبلش رزق شما را تامین می کنند تا شمایان آسوده خاطر در حجره هایتان بنشینید و از فضیلت کار بگویید و از عرق ریختن علی در نخلستانهای حجاز برای تامین معاش خانواده اش. این مردمان همیشه به دیده احترام به شما نگریسته اند چه زمانیکه از خرسندی علی وقتی که پیامبر ابوترابش نامید باز گفتید ولی خود را نشانه های بزرگ خداوند بر روی زمین نامیدید و چه هنگامیکه از عدالت علی گفتید و از خاموش کردن شمعی که از آن بیت المال بود بوقت کار شخصی و خود وقتی حاکم زمانه با هزینه کردن میلیاردها تومان به شهرتان آمد کلامی نگفتید و به زیارتش رفتید. تامین کنندگان رزقتان همیشه به شما احترام گذاشته اند.

 

اما دیر زمانیست که این مردم دیگر سکوت شما را بر نمی تابند. زخمیست کهن که در این سی ساله به چرک نشست و در این دوساله به خون. وقتی از اجازه ورود دختران به ورزشگاهها گفتند فریاد وااسلاما سردادید. وقتی از تجاوز به دختران در بازداشتگاههای جمهوری اسلامی گفتند دم بر نیاوردید. وقتی از قتل دختری مسلمان در دیار کفر به دست کافری دیوانه گفتند فریاد سر دادید که جهان رو به زوال است. اما وقتی گلوله حکومتیان سینه دختر هم وطن را شکافت جهان دید و اجنبی گریست شماییان خم به ابرو نیاوردید. مردمتان در خیابان باتوم و اشک آور و گلوله خوردند و ناسزا شنیدند دم نزدید. اما برای ظلم مبارک به مردمش بیانیه های پی در پی صادر کردید. با نام خدا و پیامبر و امامان نیمه شب به مامن دانشجویان حمله ور شدند یا حسین گفتند و از طبقات بالا به پایین پرتابشان کردند، روز عاشورا پیش چشم مردمان عزادار از روی پیکر مادری با ماشین نیروی انتظامی رد شدند، سر بازداشتی را در کاسه توالت فرو کردند، بر مادران عزادار یورش بردند و کتکشان زدند، بر دفتر همسنگانتان حجوم بردند و قرآن ها را پاره کردند،به مساجد حمله بردند و نمازگزاران را کتک زدند و به زندان انداختند، حرمت پیران را دریدند و غرور جوانان را شکستند، اما شما حضرات آیات عظما هیچ نکردید جز سکوت. آقایان باور کنید روی سخن حسین در روز عاشورا تنها به یزیدیان نبود رو به تاریخ بود وقتی که گفت: اگر مسلمان نیستید لااقل آزاده باشید.

هم تاریخ گواه است هم شمایان بخوبی می دانید که ظلم ماندنی نیست و این جماعت هم به همنوعان خود در تاریخ خواهند پیوست اما به هوش باشید که آن زمان نیز جز سکوت کاری کنید.

*نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.