وداع با عزت عزیز

سروش دباغ

شجاعت و صداقت و حریت و حقیقت طلبی و نوع دوستی در مهندس موج می زد؛ اوصافی نادر در این روزگار

 

مهندس عزت الله سحابی که "بزرگ بود و از اهالی امروز بود" و "با تمام افقهای باز نسبت داشت" و "لحن آب و زمین را خوب می فهمید؛ روی در نقاب خاک کشید و برای همیشه این جهان پرتب و تاب را ترک گفت.

اواز سلاله پاکان ومومنان و بلند همتان این دیار بود، فرزند دکتر یدالله سحابی و همصحبت و همنشین با بزرگانی چون مهندس مهدی بازرگان و آیت الله محمود طالقانی؛ هم دلی در گرو اسلام داشت و مسلمان بود ، هم ایرانی بود و استقلال و آبادانی وشکوفایی ایران زمین را از عمق جان طلب میکرد و برای تحقق آن از هیچ کوششی فروگذار نمی کرد.

 

سحابی قویاً به قرائتی از اسلام باور داشت که توأم با مدارا باشد و حقوق مخالفین و منتقدان را پاس بدارد. اهل بخشش و فتوت بود و دریا صفت، نزدیکان را گوهر می بخشید و دوران را باران. از همه چیزهای محبوب و خواستنیِ این جهانی گذشت؛ رنج زندان ، آوارگی و دوری از خانواده و دوستان و یاران را درحیات سیاسیِ دراز آهنگ و طولانی بر خود هموار کرد و راحت سایرین را طلبید. و مگر حقیقت نیکی جز این است: لن تنالواالبرّ حتی تنفقوا ممّا تحبّون (شرط رسیدن به کمال نیکی گذشتن از محبوب های خویشتن است.)

 

شجاعت و صداقت و حریت و حقیقت طلبی و نوع دوستی در مهندس موج می زد؛ اوصافی که در این روزگار نادراً در کسی جمع می شود. سحابی به سرای باقی شتافت و نامی نیک و میراثی ماندگار و شاگردان و پیروانی صدیق و آزادی خواه از خود بر جای گذاشت. خداوند را می خوانیم تا از رحمت بی کران خودروح بلند او را نصیبی وافر رساند:

 

دو چیز حاصل عمر است نام نیک و ثواب

وزین دو در گذری کل من علیها فان

 

*نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس