با شکوه تر از بوسه سلطنتی

روزی که  تلوزیون های دنیا داشتند مراسم بوسه سلطنتی را به عنوان گران ترین بوسه ی جهان  گزارش می دادند  روی دیوار فیسبوکم نوشته بودم:

گران ترین بوسه ها: بهاره از اوین آزاد شد و امین چشم هایش را میان جمع بوسید، نسرین ستوده آزاد شد و رضا خندان میان خنده های دو کودکش گونه های نسرین را غرق بوسه کرد، مهدیه گلرو آزاد شد و وحید گونه هایش را گلباران کرد. مسعود باستانی از حبسِ بی مرخصی رهید و سراسر آغوش شد برای مهسایش. بهمن امویی آزاد شد و ژیلا گم شد در آغوش یک مرد استوار، لبخند بدیعی نوشته بود حسرتِ آخرین بوسه بر صورت امیر جوادی فر به دلش ماند.

امروز با دیدنِ این عکسِ نسرینِ ستوده در مقابلِ دادگاه شاید خیلی ها  میان دو حس درگیر بودند. ببالند بر این سرافرازی و آغوش عاشقانه با دستهای بسته یا دلگیر باشند از اینکه مهرآوه و نیما از این آغوش محرومند؟….هرچه بود عکسی بی نظیر و تاریخی شد و نسرین را در اذهانَ خیلی ها بسیار بسیار ستودنی تر از ستوده ای کرد که زندانبان با بستنِ این دستبند خواست که اقتدارش را در هم شکند.

بامداد سروده بود:«دستان بسته ام آزاد نبود تا هرچشم انداز را به جان دربرکشم…» و مریم  شبانی عزیز برای نسرینِ ستوده نوشته است:  تو امروز با دستان بسته، چقدر زیبا جانان را در برکشیدی و مهدی تاجیک روزنامه نگار دیگری است که نوشت:

شکوه این تصویر هزاران هزار هزار هزار برابر از بوسه سلطنتی بیشتر است.

ببینید یک تصویر ساده از آغوشِ یک زنِ مبارز که با دستبندِ فلزیِ زندان، چه گردنبدی از عشق برای همسرش می سازد و چه موجی از شورِ زیستن برای همراهانش می آفریند و چه تعبیرها که از همین یک عکسِ ساده که هنوز عکاسش را نمی شناسم  در فضای مجازی به صفحه می نشاند:

*مهتاب می گوید  قربان دست های بسته اما برافراشته اش.

* فرشته ی عدالت ِ چشم بسته و ترازو در دست ؛ پری ِ دستبند بر دست و غزل خوان ِ آزادی ِ ما رو ندید.

* و آنگاه که دستبند ابلیس حلقه عاشقانه دستان را به گرد معشوق مستحکم تر کند این است اعجاز این فرشته عدالت که در بند بی عدالتی است.